Myrna Castillo Kabiyak Tagalog Penekula [2025]

Hinubad ni Myrna Castillo ang kanyang salamin sa mata habang nakatitig sa huling pahina ng kanyang isinusulat. "KABIYAK," ang nag-iisang salitang naka-bold sa gitna ng puting papel. Sa ilalim nito, walang pangungusap. Walang punto. Walang tuldok.

Nasa isang maliit na bahay-kubo si Luis. Payat. Maputla. Ngunit nang makita si Myrna sa pintuan, ngumiti siya — ang parehong ngiti labing-anim na taon na ang nakalilipas. Myrna Castillo Kabiyak Tagalog Penekula

Hindi na niya ito ipinadala. Hindi na kailangan. Ang panitik, natutunan ni Myrna, ay hindi para sa mga taong iniwan tayo. Ito ay para sa mga bersyon natin na hindi natin nabigyan ng boses. Hinubad ni Myrna Castillo ang kanyang salamin sa

"Hindi ko alam kung paano," sagot ni Myrna. "Paano mo patatawarin ang taong naging tahanan mo, tapos bigla na lang ginawa kang dayuhan sa sarili mong puso?" Walang punto

Umupo siya sa tabi ni Luis. Hindi siya umiyak. Hindi siya ngumiti. Tiningnan lamang niya ito nang matagal — sapat na tagal upang sa wakas ay makita niya si Luis hindi bilang isang traydor, hindi bilang isang karakter sa kanyang mga pelikula, kundi bilang isang taong nagkamali, nagkasakit, at ngayo'y nalalapit nang mawala.

Tumulo ang luha ni Luis. Hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa wakas ay naintindihan niya — hindi siya ang bida sa kwento ni Myrna. Hindi rin siya ang kontrabida. Siya ay isang kabanata lamang. At handa nang magsulat si Myrna ng bagong libro.

Sa pagkakataong ito, kumuha siya ng panulat.