Ibong Adarna Story Tagalog: Buong Kwento

Ayon sa ermitanyo, kailangan niyang kumuha ng dayap mula sa isang puno at magbaon ng labaha at gintong tali. Kapag dumating ang ibon sa hatinggabi, dapat niyang pahiran ng dayap ang kanyang mga mata upang hindi siya makatulog. Pagkatapos, habang umaawit ang ibon, kailangan niyang maghiwa ng maliliit sa kanyang palad upang dumaloy ang dugo na magpupuyat sa kanya. Kapag nakatulog na ang ibon sa ikapitong awit, saka niya ito tatalian ng gintong tali.

Sinunod ni Don Juan ang lahat ng tagubilin. Nahuli niya ang Ibong Adarna at bumalik sa ermitanyo. Ngunit bago siya umuwi, hiniling niya sa ermitanyo na buhayin ang kanyang mga naging batong kapatid. Iwinisik ng ermitanyo ang mahiwagang tubig sa mga bato, at muling nabuhay sina Don Pedro at Don Diego. Magkakasamang naglakbay pabalik sa Berbanya ang tatlong prinsipe. Ngunit inggit at selos ang namayani sa puso nina Don Pedro at Don Diego. Habang natutulog si Don Juan sa isang balon, kinuha nila ang Ibong Adarna at iniwan ang kanilang nakababatang kapatid na nakakulong sa malalim na balon. Ibong Adarna Story Tagalog Buong Kwento

Pagdating nila sa Berbanya, ipinakita nila ang ibon sa hari. Nagulat si Haring Fernando dahag hindi naman siya gumagaling. Sumunod ang ibon at inawit ang totoong nangyari—na si Don Juan ang nakahuli sa kanya at siya ay iniwan ng kanyang mga kapatid. Samantala, nasa balon si Don Juan. Sa ilalim nito, may narinig siyang tinig—ito pala ay ang Ermitanyo na nagligtas sa kanya sa pamamagitan ng mahiwagang lubid. Paglabas ni Don Juan, dinala siya sa kaharian. Ayon sa ermitanyo, kailangan niyang kumuha ng dayap

Sinabi ng isang matandang ermitanyo na ang tanging lunas sa sakit ng hari ay ang awit ng Ibong Adarna. Ang mahiwagang ibong ito ay matatagpuan sa Bundok Tabor, ngunit pito ang anyo nito at nakamamatay ang kanyang awit kung hindi handa ang nakikinig. Una naming naglakbay si Don Pedro. Binigyan siya ng hari ng kabayo, pagkain, at pera. Matapos ang ilang araw, narating niya ang Bundok Tabor. Nakita niya ang punong Piedras Platas kung saan dumadapo ang Ibong Adarna. Ngunit sa halip na maghintay nang may pag-iingat, nakatulog si Don Pedro dahil sa pagod. Dumating ang ibon at inawit ang kanyang awit. Dahil hindi handa si Don Pedro, naging bato siya. Kapag nakatulog na ang ibon sa ikapitong awit,

Hindi nagtagal, sumunod si Don Diego. Pareho rin ang kanyang sinapit—nakatulog din siya at ginawang bato ng Ibong Adarna. Bilang huling pag-asa, nagpaalam si Don Juan sa kanyang mga magulang. Bagaman nag-aalala ang hari at reyna, pinayagan nila siya. Sa kanyang paglalakbay, nakasalubong niya ang isang matandang ketongin na humihingi ng limos. Dahil mabuti ang kanyang puso, binigyan ni Don Juan ang matanda ng tinapay at tubig. Nagpasalamat ang matanda at ito pala ay isang ermitanyong nagkukunwari. Tinuruan niya si Don Juan kung paano mahuhuli ang Ibong Adarna nang hindi naging bato.