Ni Efren Abueg | Buod Ng Kwentong Saranggola

Nang sumali ang bata sa paligsahan ng saranggola, hindi siya ang nanalo sa ganda o laki, ngunit ang kanyang saranggola ay isa sa pinakamatagal na lumipad. Sa huli, napagtanto ng bata na ang tunay na halaga ng saranggola ay hindi nasusukat sa materyal na anyo nito, kundi sa pagmamahal at oras na inilaan ng kanyang ama.

Ang “Saranggola” ay isang maikling kwento ni Efren Abueg, isang kilalang manunulat na Filipino. Ang kwentong ito ay sumasalamin sa simpleng pamumuhay sa probinsya, ngunit puno ng aral tungkol sa pagkakaisa, pagtitiis, at ang matamis na tagumpay na bunga ng pinagsamang pagsisikap ng mag-ama. buod ng kwentong saranggola ni efren abueg

Sa loob ng ilang araw, sa oras ng kanilang pahinga mula sa pagtatrabaho sa bukid, sama-samang ginawa ng mag-ama ang saranggola. Ang bawat bahagi ay pinag-usapan at pinaghirapan — mula sa pagbalanse ng binting hanggang sa pagdidikit ng buntot. Sa wakas, lumipad ang kanilang saranggola. Bagama’t hindi ito ang pinakamaganda o pinakamahal, nag-iisa itong lumipad nang mataas at matatag sa kalangitan. Nang sumali ang bata sa paligsahan ng saranggola,

Nagsisimula ang kwento sa isang batang lalaki na labis ang hangaring magkaroon ng sariling saranggola. Sa kabila ng kanilang kahirapan, ipinangako ng kanyang ama na gagawan siya nito. Hindi tulad ng ibang batang mayayaman na bumibili ng yari nang saranggola sa tindahan, ang ama ay matiyagang naghanap ng mga materyales: walis tingting para sa binting (frame), lumang diyaryo at papel de hapon para sa pakpak (cover), at pinagtagpi-tagping lubid para sa pisi. Ang kwentong ito ay sumasalamin sa simpleng pamumuhay